İstanbul Antlaşması (1533)

İstanbul Antlaşması (1533), 22 Temmuz 1533 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu ve Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu arasında imzalanmış bir barış antlaşmasıdır.

1526 yılında Macaristan, Osmanlı ordusuyla yaptığı Mohaç Savaşını kaybedince bütünlüğünü kaybederek dağıldı. Bu durum Kanuni Sultan Süleyman’ın liderliğindeki Osmanlı Devletini Macaristan’ın egemenliği konusunda Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu ile karşı karşıya getirdi. O zamanlar Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu’nun başında Şarlken bulunyordu. Fakat Şarlken İspanya’yı direk yönetip İmparatorluğun başına vekil olarak kardeşi Arşidük Ferdinand’ı getirmişti. Ferdinand kendisini Macaristan’ın kralı olarak ilan etmek istiyordu. Osmanlılar ise Macar asili Jan Zapolya’yı desteklediler. Macaristan için yapılan savaşlar hep başarısızlıkla sonuçlanınca Şarlken kardeşi Ferdinand’a Osmanlılar ile anlaşmasını tavsiye etti. O sırada Osmanlı Devleti’nin İran’daki Safevilerle ilişkileri bozulmuştu. Kanuni İran seferine çıkmak istiyordu. Bu nedenle Osmanlılar barış antlaşması teklifini kabul etti.

Bu Antlaşmanın Şartları Şunlardı:
1. Arşidük Ferdinand Alman Kralı, Şarlken İspanya Kralı olarak kabul edilip protokol bakımından Osmanlı sadrazamına denk olacaktı. Padişahı babaları gibi bilip itaat edecekti. Kendi aralarında dahi olsa Osmanlı Padişahı dışında hiçbir hükümdardan İmparator diye bahsetmeyeceklerdi.
2. Ferdinand, Zapolya’nın Macar kralı olmasını kabul etti.
3. Ferdinand, Osmanlılara yılda 30.000 duka altın vermeyi kabul etti.
4. Macaristan ikiye ayrıldı. Birinci kısım Osmanlı Devleti’nin korumasında Zapolya’ya, ikinci kısmı vergi vermek şartı ile Ferdinand’a bırakıldı.

Bu antlaşmayı Fransa, Venedik Cumhuriyeti ve Papalık da tasdik etmiştir. Osmanlı Devleti’nin İmparatorluk sanı resmen Avrupa tarafından tanınmıştır.

Bu yazı Antlaşmalar kategorisine gönderilmiş ve , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir